دکتر علی شریعتی: حسین بیشتر از آب، تشنه لبیک بود اما افسوس که به جای افکارش، زخم‌های تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی‌آبی معرفی کردند.

دکتر شریعتی : درعجبم ازمردمی که زیرشلاق ظلم وستم اند وبرحسینی می گریند که آزادانه زیست!

*** با حسین از یا حسین یک نقطه کم دارد ولی - با حسین بودن کجا ... یا حسین گفتن ... کجا !!!

چارلز دیکنز (نویسندة معروف انگلیسی):‏

اگر منظور حسین، جنگ در راه خواسته‌های دنیایی بود، من نمی‌فهمم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه او بودند؟ پس عقل چنین حکم می‌کند که او فقط به خاطر اسلام فداکاری خویش را انجام داد.

مهاتما گاندی (رهبر بزرگ هندوستان):‏

من زندگی امام حسین، آن شهید بزرگ اسلام را به دقّت خوانده‌ام و توجّه کافی به صفحات کربلا کرده‌ام. بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، باید از امام حسین پیروی کند.

توماس ماساریک:

اگر چه کشیشان ما هم از ذکر مصایب حضرت مسیح، مردم را متأثّر می‌سازند، ولی آن شور و هیجانی که در پیروان حسین یافت می‌شود، در پیروان مسیح یافت نخواهد شد و گویا سبب این باشد که مصایب مسیح در برابر مصایب حسین، پر کاهی است در مقابل یک کوه عظیم پیکر.

فردریک جِمس:‏

درس امام حسین و هر قهرمان شهید دیگری این است که در دنیا، اصول ابدی عدالت و ترحم و محبّت وجود دارد که تغییر‌ناپذیرند و همچنین می‌رساند که هر گاه کسی برای این صفات مقاومت کند و در راه آن پافشاری کند، آن اصول همیشه در دنیا باقی و پایدار خواهد ماند.

***  این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست، ***

 


درختان را دوست می دارم

که به احترام تو قیام کرده اند،

و آب را

که مَهر مادر توست،

خون تو شرف را سرخگون کرده است.

شفق آینه دار نجابتت،

و فلق محرابی ،

که تو در آن

نماز صبح شهادت گزارده ای.

***

در فکر آن گودالم

که خون تو را مکیده است

هیچ گودالی چنین رفیع ندیده بودم

در حضیض هم می توان عزیز بود

از گودال بپرس!

***

خط با خون تو آغاز می شود:

از آن زمان که تو ایستادی،

دین راه افتاد؛

و چون فروافتادی،

حق برخاست.

تو شکستی

و (( راستی )) درست شد

و از روانه ی خون تو

*** بنیان ستم سست شد. ***

در پاییز مرگ تو

بهاری جاودانه زایید

گیاه رویید

درخت بالید

و هیچ شاخه نیست

که شکوفه ای سرخ ندارد

و اگر ندارد

شاخه نیست